Autor: 0

Pies przewyższa inne zwierzęta umiejętnościami dostosowania się do wszelkich warunków, w jakich przebywa człowiek. Traktuje go jako członka swojego stada. Jest bardzo plastycznym zwierzęciem, dostosowującym się do różnych warunków zarówno pod względem biologicznym, jak i psychicznym, dlatego odgrywa największą rolę w terapii z udziałem zwierząt. Obecność psa uspakaja i relaksuje. Jego spokój, ciepło, pogoda oraz chęć pracy z człowiekiem to cechy, które są niezastąpione w rehabilitacji i leczeniu osób niepełnosprawnych intelektualnie i ruchowo.

Dogoterapia (kynoterapia) to metoda, która w swoich założeniach wykorzystuje pozytywne oddziaływanie psa na człowieka i ma na celu przywracanie zdrowia i dobrego samopoczucia. Terapia kontaktowa z udziałem psa wspomaga rehabilitację polegającą na wieloprofilowym usprawnianiu dzieci i dorosłych. Udział psa w prowadzonych zajęciach pomaga szybciej i skuteczniej osiągnąć zakładane cele terapeutyczne.

 

W jaki sposób pies oddziałuje na człowieka?

  • Obecność psa uspokaja i relaksuje,
  • Pozwala lepiej radzić sobie ze stresem, łagodzi go,
  • Pozwala szybciej i łatwiej nawiązać bezpośredni kontakt,
  • Ludzie , którzy posiadają psa mają niższe ciśnienie tętnicze krwi, niższy poziom cholesterolu i trójglicerydów we krwi,
  • Pies jest zwierzęciem, które bezgranicznie akceptuje ludzi takimi, jakimi oni są,
  • Ciepło psa , miękkość jego sierści sprawia, że mięśnie się  rozluźniają i ustępują napięcia mięśniowe.

Dogoterapia ma wszechstronny wpływ na rozwój każdego człowieka. Znajduje ona zastosowanie w leczeniu wielu schorzeń. Dzięki niej możemy wspierać rozwój każdego dziecka z różnymi wyzwaniami rozwojowymi.

Kontakt psa z pacjentem z niepełnosprawnością intelektualną:

  • Pomaga wyćwiczyć umiejętność komunikowania się, nawiązywania kontaktów,
  • Uczy podejmowania decyzji, wyrażania własnego zdania,
  • Zapewnia integrację społeczną,
  • Pomaga w doskonaleniu sprawności fizycznej i koordynacji ruchowej,
  • Wspomaga nabywanie umiejętności dnia codziennego,
  • Stymuluje rozwój zmysłów tj., wzroku, słuchu, dotyku, węchu,
  • Rozwija zachowania opiekuńcze,
  • Pomaga kształtować samodzielność i nawyki higieniczne,
  • Mobilizuje do głośnego i poprawnego wypowiadania się.

Kontakt psa z pacjentem w terapii logopedycznej:

  • Mobilizuje do głośnego i poprawnego wypowiadania się,
  • Uczy naśladowania ruchów twarzy (oblizywanie, wyciąganie języka),
  • Stwarza możliwość nazywania czynności i zachowań,
  • Wzbogacanie słownictwa,
  • Stosowanie określeń orientacji przestrzennej.

Kontakt psa z pacjentem w rehabilitacji:

  • Motywuje dziecko do wytrwałej pracy,
  • Wykonywanie ćwiczeń rehabilitacyjnych jest prowadzone w formie zabawy z psem,
  • Ciepło psa, dotyk jego sierści, sprawia, że mięśnie się rozluźniają, ustępują napięcia mięśniowe.

Kontakt psa z pacjentem z nadpobudliwością

  • Działa wyciszająco, pozwala się odprężyć i zrelaksować,
  • Mobilizuje do wytrwałej pracy,
  • Pomaga w koncentracji uwagi,
  • Pozwala skupić się na zadaniu,
  • Stwarza sytuacje nowe, z którymi dziecko musi sobie poradzić.

Kontakt psa z pacjentem z nieśmiałością:

  • Pomaga przełamać ograniczenia mentalne,
  • Wzmacnia poczucie własnej wartości,
  • Uczy zdecydowanej postawy,
  • Daje poczucie bezpieczeństwa.

Kontakt psa z pacjentem z autyzmem:

  • Pomaga nawiązać kontakt,
  • Wywołuje zainteresowanie,
  • Uczy właściwych zachowań, naśladownictwa,
  • Uczy topografii swojego ciała,
  • Uczy generalizacji,
  • Wpływa na przełamanie lęku i pogłębienie kontaktu z otoczeniem,
  • Pomaga w kształtowaniu umiejętności okazywania emocji,
  • Rozwija spontaniczną aktywność ruchową,
  • Pomaga przełamać niechęć dotyku.

Kontakt psa z pacjentem dyslektycznym:

  • Pozwala odbudować poczucie własnej wartości,
  • Doskonali orientację przestrzenną,
  • Ćwiczy sprawność manualną, płynność ruchów,
  • Doskonali percepcję wzrokową, płynność ruchów gałek ocznych, pamięć wzrokową, spostrzegawczość),
  • Doskonali percepcję słuchową (doskonalenie pamięci, wzbogacanie słownictwa).

Efekty płynące ze stosowania dogoterapii w usprawnianiu dzieci i dorosłych z wyzwaniami rozwojowymi:

  • zwiększenie poczucia bezpieczeństwa,
  • wyciszenie zachowań agresywnych,
  • wyzwolenie potrzeby spontanicznej komunikacji,
  • zmniejszenie nadwrażliwości na bodźce dotykowe,
  • ułatwienie nawiązania kontaktu z obcą osobą,
  • wydłużenie czasu koncentracji uwagi,
  • rozwijanie funkcji opiekuńczych,
  • nauka samodzielności i niezależności,
  • wzmocnienie poczucia odpowiedzialności,
  • rozwijanie funkcji poznawczych,
  • rozwijanie myślenia przyczynowo – skutkowego,
  • działanie na receptory wzrok, słuch, dotyk,
  • opanowanie prostych elementów tresury, dających dziecku poczucie własnej wartości,
  • panowanie nad emocjami,
  • rozwijanie spostrzegawczości,
  • kształtowanie nawyków higienicznych.