Pies przewyższa inne zwierzęta umiejętnościami dostosowania się do wszelkich warunków, w jakich przebywa człowiek. Traktuje go jako członka swojego stada. Jest bardzo plastycznym zwierzęciem, dostosowującym się do różnych warunków zarówno pod względem biologicznym, jak i psychicznym, dlatego odgrywa największą rolę w terapii z udziałem zwierząt. Obecność psa uspakaja i relaksuje. Jego spokój, ciepło, pogoda oraz chęć pracy z człowiekiem to cechy, które są niezastąpione w rehabilitacji i leczeniu osób niepełnosprawnych intelektualnie i ruchowo.

Dogoterapia (kynoterapia) to metoda, która w swoich założeniach wykorzystuje pozytywne oddziaływanie psa na człowieka i ma na celu przywracanie zdrowia i dobrego samopoczucia. Terapia kontaktowa z udziałem psa wspomaga rehabilitację polegającą na wieloprofilowym usprawnianiu dzieci i dorosłych. Udział psa w prowadzonych zajęciach pomaga szybciej i skuteczniej osiągnąć zakładane cele terapeutyczne.

 

W jaki sposób pies oddziałuje na człowieka?

  • Obecność psa uspokaja i relaksuje,
  • Pozwala lepiej radzić sobie ze stresem, łagodzi go,
  • Pozwala szybciej i łatwiej nawiązać bezpośredni kontakt,
  • Ludzie , którzy posiadają psa mają niższe ciśnienie tętnicze krwi, niższy poziom cholesterolu i trójglicerydów we krwi,
  • Pies jest zwierzęciem, które bezgranicznie akceptuje ludzi takimi, jakimi oni są,
  • Ciepło psa , miękkość jego sierści sprawia, że mięśnie się  rozluźniają i ustępują napięcia mięśniowe.

Dogoterapia ma wszechstronny wpływ na rozwój każdego człowieka. Znajduje ona zastosowanie w leczeniu wielu schorzeń. Dzięki niej możemy wspierać rozwój każdego dziecka z różnymi wyzwaniami rozwojowymi.

Kontakt psa z pacjentem z niepełnosprawnością intelektualną:

  • Pomaga wyćwiczyć umiejętność komunikowania się, nawiązywania kontaktów,

  • Uczy podejmowania decyzji, wyrażania własnego zdania,

  • Zapewnia integrację społeczną,

  • Pomaga w doskonaleniu sprawności fizycznej i koordynacji ruchowej,

  • Wspomaga nabywanie umiejętności dnia codziennego,

  • Stymuluje rozwój zmysłów tj., wzroku, słuchu, dotyku, węchu,

  • Rozwija zachowania opiekuńcze,

  • Pomaga kształtować samodzielność i nawyki higieniczne,

  • Mobilizuje do głośnego i poprawnego wypowiadania się.

Kontakt psa z pacjentem w terapii logopedycznej:

  • Mobilizuje do głośnego i poprawnego wypowiadania się,

  • Uczy naśladowania ruchów twarzy (oblizywanie, wyciąganie języka),

  • Stwarza możliwość nazywania czynności i zachowań,

  • Wzbogacanie słownictwa,

  • Stosowanie określeń orientacji przestrzennej.

Kontakt psa z pacjentem w rehabilitacji:

  • Motywuje dziecko do wytrwałej pracy,

  • Wykonywanie ćwiczeń rehabilitacyjnych jest prowadzone w formie zabawy z psem,

  • Ciepło psa, dotyk jego sierści, sprawia, że mięśnie się rozluźniają, ustępują napięcia mięśniowe.

Kontakt psa z pacjentem z nadpobudliwością

  • Działa wyciszająco, pozwala się odprężyć i zrelaksować,

  • Mobilizuje do wytrwałej pracy,

  • Pomaga w koncentracji uwagi,

  • Pozwala skupić się na zadaniu,

  • Stwarza sytuacje nowe, z którymi dziecko musi sobie poradzić.

Kontakt psa z pacjentem z nieśmiałością:

  • Pomaga przełamać ograniczenia mentalne,

  • Wzmacnia poczucie własnej wartości,

  • Uczy zdecydowanej postawy,

  • Daje poczucie bezpieczeństwa.

Kontakt psa z pacjentem z autyzmem:

  • Pomaga nawiązać kontakt,

  • Wywołuje zainteresowanie,

  • Uczy właściwych zachowań, naśladownictwa,

  • Uczy topografii swojego ciała,

  • Uczy generalizacji,

  • Wpływa na przełamanie lęku i pogłębienie kontaktu z otoczeniem,

  • Pomaga w kształtowaniu umiejętności okazywania emocji,

  • Rozwija spontaniczną aktywność ruchową,

  • Pomaga przełamać niechęć dotyku.

Kontakt psa z pacjentem dyslektycznym:

  • Pozwala odbudować poczucie własnej wartości,

  • Doskonali orientację przestrzenną,

  • Ćwiczy sprawność manualną, płynność ruchów,

  • Doskonali percepcję wzrokową, płynność ruchów gałek ocznych, pamięć wzrokową, spostrzegawczość),

  • Doskonali percepcję słuchową (doskonalenie pamięci, wzbogacanie słownictwa).

Efekty płynące ze stosowania dogoterapii w usprawnianiu dzieci i dorosłych z wyzwaniami rozwojowymi:

- zwiększenie poczucia bezpieczeństwa,

- wyciszenie zachowań agresywnych,

- wyzwolenie potrzeby spontanicznej komunikacji,

- zmniejszenie nadwrażliwości na bodźce dotykowe,

- ułatwienie nawiązania kontaktu z obcą osobą,

- wydłużenie czasu koncentracji uwagi,

- rozwijanie funkcji opiekuńczych,

- nauka samodzielności i niezależności,

- wzmocnienie poczucia odpowiedzialności,

- rozwijanie funkcji poznawczych,

- rozwijanie myślenia przyczynowo – skutkowego,

- działanie na receptory wzrok, słuch, dotyk,

- opanowanie prostych elementów tresury, dających dziecku poczucie własnej wartości,

- panowanie nad emocjami,

- rozwijanie spostrzegawczości,

- kształtowanie nawyków higienicznych.